ابن سراج و ابن ابو سعيد مكارى خدمت آن حضرت آمدند ، على بن ابو حمزه به امام رضا عليه السّلام عرض كرد : از پدران تو اينطور براى ما روايت شده كه : هر وقت امام از دنيا رحلت كند غير از امامى كه مثل او باشد نبايد كسى سرپرستى امور او را به عهده بگيرد ؟ آن حضرت در جواب او فرمود : بگو بدانم آيا امام حسين عليه السّلام امام بود يا نه ؟ گفت : امام بود ، فرمود : پس چه كسى متصدى امر او شد ؟ گفت : على بن الحسين عليهما السّلام ، فرمود : على بن الحسين در آن موقع كجا بود ؟ گفت : در كوفه بدست عبيد اللّه بن زياد زندانى بود ، فرمود : پس چگونه متصدى امر پدر خود گرديد و به مكان خود برگشت ؟ اگر اين ممكن باشد كه على بن الحسين با اينكه آزاد نبود متصدى امر پدر خود گردد امام بعد از من ( كه امام جواد باشد ) با اينكه آزاد است ميتواند از مدينه ببغداد بيايد و متصدى امر پدر خود شود و برگردد در صورتى كه او محبوس و زندانى نيست . ابن ابو حمزه عرض كرد : براى ما روايت شده كه امام از دنيا نميرود تا اينكه امام و فرزند بعد از خود را ببيند ؟ امام عليه السّلام فرمود : آيا در همين حديث براى شما روايت نشده كه غير از قائم ؟ گفتند : نه ، امام رضا عليه السّلام فرمود : بلكه اين كلام در آن روايت هست ولى شما نميدانيد كه چرا اينطور گفته شده و معناى آن چيست . ابن ابو حمزه گفت : اين مدعاى ما در حديث وارد شده ، امام رضا عليه السّلام در جوابش فرمود : واى بر تو چگونه جرئت ميكنى دربارهء چيزى كه براى تو نامعلوم است با من مجادله ميكنى ؟ خداى رؤف به همين زودى فرزند مرا به من نشان خواهد داد .